ايل من


Provences of
Iran
Province of Khuzestan
![]() |
![]() |
| The ziggurat of Choqa Zanbil in Khuzestan was a magnificent structure of the Iranian Elamite Empire. |
![]() |
| Shushtar,
mostly lies on a rocky plateau where the Karun River makes a sharp bend.
Shushtar is famous for its ancient hydraulic engineering works of dams, canals and bridges. |
![]() |
| Bakhtiari people of Izeh, Khuzestan, Iran |
![]() |
| City of
Abadan, lies on the bank of Arvand Roud (or Shat-ol Arab). Abadan during Iran-Iraq war was heavily damaged; and its oil refinery was totally ruined. |
![]() |
| The massive Karun-3 dam, was in 2004 inaugurated as part of a drive to boost Iran's growing energy demands. |

![]()
Iranians /
Bakhtiaris
![]()
Iranian people of
about 1.3 million (2009 estimate) living in southwestern Iran, especially the
provinces of Lorestan; Khuzestan; Chaharmahal va Bakhtiari; and Esfahan.
![]()
![]()

![]()
Bakhtiari warrior in
traditional costume.
![]()

![]()
Bakhtiari men in folk
dance.
![]()
Around 1 million of them speak Lori, with their own dialect, the
remaining 300,000 Persian.
The Bakhtiari belong to one of two major groups, Chahar Lang
and Haft Lang, each headed by a single powerful family. Bakhtiaris are Shi'i Muslims.
In their societies, women enjoy more freedom than in several
other Iranian societies. A part of the Bakhtiari population are still
living nomadic lives, with the migration between winter and summer
quarters. The Bakhtiaris have been important in the development of the
modern Iranian state, taking control of Teheran in 1909, forcing
Shah Mohammad
Ali to abdicate. When Reza
Shah Pahlavi became shah,
he tried to suppress the Bakhtiaris, having enough success to eradicate
them as an important power in Iran. In modern times, Bakhtiaris have
been quite successful in the Iranian society, with several notable
politicians.

با تشکر از سایت جامع ستین لر![]()
2011-10-10 ، دیگر مطالب تازه, موسیقی محلی
2011-08-19 ، دیگر مطالب تازه, موسیقی محلی
2011-06-16 ، دیگر مطالب تازه, موسیقی
2011-06-03 ، دیگر مطالب تازه, موسیقی
2011-05-23 ، دیگر مطالب تازه, موسیقی محلی
2011-05-09 ، دیگر مطالب تازه, فیلم و ویدئو, موسیقی
2011-03-23 ، دیگر مطالب تازه, فیلم و ویدئو, موسیقی
2011-02-27 ، دیگر مطالب تازه, موسیقی
2011-02-17 ، دیگر مطالب تازه, موسیقی محلی
2010-09-18 ، دیگر مطالب تازه, فیلم و ویدئو, موسیقی
کلیات : پیشینه تاریخی، جغرافیایی ، سیاسی و اجتماعی
ایل بختیاری آریایینژاد و از عشایر کوچر و کهن ایرانیاند که از قرنهای ششم و هفتم قبل از میلاد در دامنههای کوههای زاگرس و اطراف رودخانه کارون میزیستهاند و قلمرو امروزی آنان استان چهارمحال و بختیاری و مناطقی از استانهای اصفهان، کهگیلویه و خوزستان و جنوب لرستان است. زبان بختیاری ریشه در زبان پهلوی دارد و بختیاری شاخهای از لران(لر بزرگ) شامل دو گروه هفتلنگ (بهداروند، دروکی، سهدهستانی، بابادی ...) و چهارلنگ (موگویی، محمد صالحی و ممزایی، کندلرو، زلکی، میوند ... ) اند که معیشت آنان از راه دامپروری و شکارگری تامین میشود و ساختار سنتی ایلی آنان بر اساس قسمت طایفه، تیره، تش، اولاد (کریو) بهون (خانوار) است و اطلاق لنگ به معنی واحد مالیتی ( لنگ = پای مادیان) و تقسیم آنان به دو گروه به احتمال از عهد صفویه بوده باشد. بختیاریها مردمانی شیفته اسب و شکار و کوهند و دلاوری و شجاعت از خصایص بارز آنانست. مبارزه با افغانها در 1134 هجری قمری و مخالفت با سران قاجار و شرکت در نهضت مشروطه و مقابله با استعمار بیگانگان و مخالفت با حکومت پهلوی نشانگر موثر بودن بختیاریها در حیات سیاسی و تاریخ ایران است. ( عشایر مرکزی ایران، جواد صفینژاد، 109؛ مقدمهای بر شناخت ایلها، ایرج افشار سیستانی ، 321؛ تاریخ بختیاری، سردار اسعد بختیاری، 5 ؛ فرهنگ بختیاری، عبدالعلی خسروی، 62 ؛ فنون کوچنشینان بختیاری، ژانپیر دیگار، 235-237 )
بختیاریها در سادگی و مهربانی و دوستداری میهمان و هنردوستی زبانزدند. فرهنگ و هنر بختیاری یکی از غنیترین ذخایر فرهنگی و هنری ایران و تمدن بشری بهشمار میآید و دستاورد زنان زحمتکشی است که علاوه بر هیزمآوری، مشکزنی، شیردوشی، نانپزی، تربیت فرزندان و شرکت در امور زراعی، بزرگترین حامیان و اشاعهدهندگان فرهنگ و هنر بختیاری به شمار میآیند. هنروری و ذوق سرشار از تودرتوی طرحها و نقش متنوع و ترکیببندی بینظیر رنگها در بافت بداهه قالی، گلیم و جاجیم و نیز از دل قصهها و اشعار و شور آفرینی رقصها و لطافت نغمهها و ترانهها سر بر میآورد.
موسیقی بختیاری متنوع و آوازخوانی در آن شاخص است. (متر آزاد مشخص) مضامین آوازها از توصیف طبیعت و رنج و مرارت زندگی کوجنشینی و اندوه هجران و فراق یار و دیار تا ستایش عشق و زیبایی را در بر میگیرد. رواج منظومههای تغزلی ادبفارسی ( لیلی و مجنون و خسرو و شیرین) و منظومههای بومی ایل و تقدس و ستایش پهلوانان حماسی با وجود 100 شاهنامهخوان حرفهای در مناطق مختلف بختیاری و ستایش قهرمانان و دلاوران و سرداران ایل در آوازهای مختص رویدادهای تاریخی معاصر (نظیر علیداد، ابوالقاسم خان) نشانگر علاقه بختیاریها به حفظ میراثهای ادبی و موسیقیایی و فرهنگ و تاریخ خود است.
بخشی از موسیقی با متر مشخص شامل ترانههای عروسی است که همراه دستزدن ( شپ = shep = تنگه = Tenge ) توسط زنان و گاهی با دایره (بیشتر در شهرها و روستاها) اجرا میشود. موسیقیسازی مختص مراسم شادی و سرور بیشتر برای اجرای آهنگهای رقصی و نیز مراسم سوگواری ( پرسه = پرس) با کرنا، سرنا و دهل اجرا میشود. کمانچهنوازی در هفتاد هشتاد سال اخیر به تاثیر از عاشیقهای قشقایی و مطربهای دورهگرد و نیز رسانهها در شهرکرد مرکز استان چهارمحال و بختیاری و سایر شهرها ( بن ، بروجن ... ) رایج شده که با آنها آهنگهای چهار محالی ، ترکی و بختیاری و موسیقی دستگاهی ایران ( رنگها و چهار مضراب و برخی دستگاها و آوازها نظیر شور ، دشتی ، همایون، کردبیات، چهارگاه، سهگاه، و ماهور را که به موسیقی بختیاری نزدیکترند) اجرا میکنند. تار و تنبک را مطربها رواج دادهاند. نیهفتبند یا چوپانی خاص عشایر کوچرو و نگهدار گله است و رپورتوار آن در حال حاضر رو به اضمحلال میباشد.
تحقیق در موسیقی بختیاری با وسعت و تنوع موسیقی یک سرزمین گسترده یکی از دشوارترین تحقیقات موسیقیایی حوزهی موسیقیشناسی قومی ایران به شمار میرود و با توجه به نتایج تحقیقات این مجموعه میتوان جغرافیایی موسیقیایی بختیاری را در چهار حوزه بررسی و طبقهبندی کرد:
الف) حوزهی مرکزی : موسیقی عشایر کوچ روی دامنههای زاگرس در استان چهارمحال و بختیاری یعنی منطقه جنگلی بازفت ، کوهرنگ، چلگرد، شیخعلی خان و روستاهای حاشیه زاگرس دهچشمه، کران، گوشه باباحیدر، اردل که به سبب موقعیت دشوار جغرافیایی اصیلتر باقی ماندهاند. ( موسیقیهای چهارمحالی در سی – دی جداگانه بررسی شدهاند)
ب) حوزه ی غربی: موسیقی بختیاریهای شمال خوزستان و یک جانشینان مسجد سلیمان، لالی، رامهرمز ایذه، دزفول، اندیمشک، شوشتر، اهواز و اطراف آن را شامل میشود که منطقه قشلاقی کوچروان حوزه مرکزاند.
ج) حوزة جنوبی: منطقه لردگان، خانمیرزا، جوانمردی تا شمال کهگیلویه که موسیقی آن با موسیقی حوزة مرکزی و غربی تفاوت دارد.
د) حوزه ی شمالی: مختص جنوب لرستان، ازنا، الیگودرز، دهبهار، چشمه پر، بر بورود و شمال استان چهارمحال و بختیاری و روستاهای پشتکوه نظیر، خویه، صالح کوتاه، عینا، کلوشه، دورک و اطراف آن است که به سبب حضور اکثریت طوایف چهارلنگ با گویش زانی و لحن متفاوت موسیقیایی با حوزههای سهگانه مذکور و با صرفنظر از تاثیرپذیری از موسیقی لرستان (لرهای کوچک)مجموعه مجزایی از موسیقی بختیاری را شامل میشوند.